Ostatnie w karierze medale wywalczył podczas mistrzostw świata w Feistritz w 1989 roku. Najpierw reprezentacja ZSRR w składzie: Jurij Kaszkarow, Siergiej Czepikow, Aleksandr Popow i Siergiej Bułygin zwyciężyła w biegu drużynowym. Następnie w tym samym składzie zajęła drugie miejsce w sztafecie. Wystąpił tam też w biegu indywidualnym, kończąc rywalizację na 24. pozycji.
W 1984 roku brał udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie, gdzie razem z Wasiljewem, Šalną i Kaszkarowem zdobył złoty medal w sztafecie. Ponadto zajął 17. miejsce w biegu indywidualnym i 11. miejsce w sprincie.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 28 stycznia 1982 roku w Ruhpolding, zajmując drugie miejsce w biegu indywidualnym. Tym samym już w swoim debiucie nie tylko zdobył pierwsze punkty ale od razu stanął na podium. Rozdzielił tam dwóch reprezentantów NRD: Franka Ullricha i Matthiasa Jacoba. W kolejnych startach jeszcze trzy razy plasował się w czołowej trójce: 26 stycznia 1985 roku w Anterselvie był trzeci w sprincie, 26 stycznia 1989 roku w Ruhpolding wygrał bieg indywidualny, a 14 grudnia 1989 roku w Obertilliach w tej samej konkurencji był trzeci. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonach 1982/1983 i 1984/1985, kiedy zajmował 17.