Od żołnierza pilnującego bramy dowiaduje się, że w starej szopie znajduje się wyłącznik lamp oświetlających cały obóz. Podaje głodnemu żołnierzowi potrawkę z przeterminowanej fasolki i grzybów, aby odciągnąć go od bramy i tak dostaje się do namiotu majora, gdzie kradnie jego klucze do szopy. Tam Holan przez przypadek odnajduje ciało mężczyzny, którego dokumenty wystawione są na nazwisko Peter Stašek. Do głównego bohatera dociera, że poprzedniego dnia rozmawiał z mordercą Staška, podszywającym się pod jego personalia, a prawdopodobnie także z zabójcą Barbory, który tak jak on interesuje się odkrytym bunkrem.
Po wyłączeniu świateł Holan przedostaje się do bunkra, w którym przechodzi przez wielkie, stalowe drzwi z mechanizmem otwierającym na kształt swastyki. Ponieważ bunkier spowijają kompletne ciemności, Holan uruchamia stojący tuż za drzwiami silnik benzynowy, zasilający oświetlenie w środku. W bunkrze Martin odnajduje archiwum, gdzie w jego ręce wpada układanka w rodzaju magnetycznych puzzli, które trzeba ułożyć w specjalnym portalu, aby przedostać się do podziemnego laboratorium. Za archiwum mieści się jeszcze jedno, małe pomieszczenie, osobisty pokój zastępcy dyrektora projektu N.I.B.I.R.U., dr. Dietricha Raumharta.