Ambros Josef Pfiffig (17 stycznia 1910 w Wiedniu, zm. 11 grudnia 1998 w Geras) – austriacki etruskolog. Norbertanin i kanonik Opactwa Geras.
W 1961 ukończył historię starożytną i archeologię klasyczną, pod kierunkiem Arthura Betza, Fritza Schachermeyra i Fritza Eichlera w Wiedniu. Następnie, został uczniem i współpracownikiem Emila Vettera. W 1968 habilitował się w Rzymie z etruskologii i archeologii italskiej. Od 1979, aż do emerytury, pracował na Uniwersytecie Wiedeńskim jako Honorarprofessor. Członek Instituto du Studi Etruschi ed Italici we Florencji oraz Accademia Etrusca w Cortonie. W 1988 otrzymał Austriacki Krzyż Zasługi dla Nauki i Sztuki, klasy pierwszej. Obok badań etruskologicznych, zajmował się również historią swego klasztoru – Opactwa Geras.
Werke Basilika und Prämonstratenserabtei Geras, Schnell & Steiner, 1957 Studien zu den Agramer Mumienbinden. Der etruskische Liber linteus, Österr. Akademie d. Wissenschaften, Wiedeń 1963 Religio Iguvina. Philologische und Religionsgeschichtliche Studien zu den Bronzetafeln von Gubbio, Österr. Akademie d. Wissenschaften (1964) Uni – Hera – Astarte. Studien zu den Goldblechen von S. Severa / Pygri mit etruskischer und punischer Inschrift, Österr. Akademie d.