Michaił Aleksandrowicz Wrubel (; ur. w Omsku, zm. w Petersburgu) – rosyjski artysta przełomu XIX i XX wieku, działający w niemal wszystkich dziedzinach sztuk pięknych: malarstwie, grafice, rzemiośle artystycznym, rzeźbie oraz sztuce teatralnej.
Jego twórcza biografia bywa porównywana do dramatu w trzech aktach z prologiem i epilogiem, gdzie każdy nowy etap życia i kariery rozpoczynał się nagle i niespodziewanie. Prolog obejmował lata nauki i odkrywania artystycznego powołania. Pierwszy akt przypadał na lata osiemdziesiąte XIX wieku, gdy Wrubel studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, a następnie przeniósł się do Kijowa, gdzie zgłębiał sztukę bizantyjską oraz malarstwo sakralne. Drugi akt, trwający od 1890 do 1902 roku, wiązał się z okresem moskiewskim – rozpoczętym powstaniem obrazu Demon siedzący, a zakończonym Demonem pokonanym i hospitalizacją artysty. Trzeci akt (1903–1906) to czas postępującej choroby psychicznej, która stopniowo odbierała mu siły fizyczne i intelektualne. Epilog obejmował ostatnie cztery lata życia Wrubla, gdy z powodu choroby utracił wzrok.