Przykładem jest kopiec pogrzebowy Tenjin-yama znajdujący się w granicach miasta.
Na zboczach kurhanów znajdowane są gliniane figurki haniwa przedstawiające m.in. wojowników i konie. Haniwa wykopane w Ōta zostały oznaczone jako skarby narodowe i są eksponowane w Muzeum Narodowym w Tokio (Tōkyō Kokuritsu Hakubutsukan).
Od ostatnich lat okresu Nara (710–794) do początków okresu Heian (794–1185) obszar ten służył jako miejsce stacjonowania, dostarczania żywności, broni i siły roboczej do wojen przeciwko ludowi Ezo (wym. Yezo), który zamieszkiwał północną część Japonii.
W średniowieczu lokalni władcy tego regionu zyskali na znaczeniu i odegrali główną rolę w jednym z istotnych wydarzeń w historii Japonii. Yoshishige Nitta był założycielem potężnej rodziny Nitta. Pod koniec okresu Kamakura (1185–1333) pełnia władzy w Japonii spoczywała w rękach sioguna z rodu Hōjō, a nie cesarza. Tak też było za panowania cesarza Go-Daigo (1288–1339), który – niezadowolony ze swojej roli – postanowił to zmienić i w 1331 roku wywołał bunt (wojnę ery Genkō, 1331–1333), który zakończył się niepowodzeniem. Go-Daigo został obalony i wygnany na wyspy Oki na Morzu Japońskim. Cesarzem został Kōgon (1313–1364). Go-Daigo nie poddał się jednak i doprowadził do pozyskania poparcia dla siebie, m.in.