Wprowadziła i uzasadniła dla historii getta pojęcie ewolucji form oporu: od oporu cywilnego do zbrojnego. Była badaczką i edytorką materiałów Archiwum Ringelbluma; pokazała Archiwum jako element dziejów ruchu oporu w getcie oraz fenomen interdyscyplinarnej instytucji, działającej według wysokich standardów naukowych wbrew sytuacji śmiertelnego zagrożenia na stronie Żydowskiego Instytutu Historycznego.
Zmarła w Warszawie. Ceremonia pożegnalna odbyła się 26 sierpnia w synagodze im. Małżonków Nożyków w Warszawie, następnie została pochowana na cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej (kwatera W-XI-11, rząd 1, grób 7).
Najważniejsze publikacje 2000: Archiwum Ringelbluma. Dzieci - tajne nauczanie w getcie warszawskim 1997: Archiwum Ringelbluma. Listy o zagładzie, t.1 1993: Ludzie z dzielnicy zamkniętej - z dziejów Żydów w Warszawie w latach okupacji hitlerowskiej: październik 1939-marzec 1943, wyd. II, (wyd. I 1974) 1993: Die zweite Etappe ist der Tod. NS-Ausrottungspolitik gegen die polnischen Juden, gesehen mit den Augen der Opfer: ein historischer Essay und ausgewählte Dokumente aus dem Ringelblum-Archiv 1941-1943 1986: Dwa etapy. Hitlerowska polityka eksterminacji w oczach ofiar