Alexander Hays, Ulysses Grant, czy Ambrose Burnside.
W 1844 roku Hancock ukończył West Point z 18 lokatą na 25. 1 lipca tego samego roku otrzymał stopień (brevet) podporucznika i rozkaz zameldowania się w Forcie Towson na Terytorium Indiańskim; jako oficer 6 Regimentu Piechoty spędził tam dwa lata.
Kiedy wybuchła wojna amerykańsko-meksykańska Hancock został przeniesiony do Kentucky, gdzie szkolił żołnierzy, których – jak się później dowiedział – nie było mu dane poprowadzić do boju. Zawiedziony młodzik wielokrotnie i bezskutecznie apelował o możliwość udziału w walkach. Odmiana losu przyszła za sprawą imiennika i patrona, generał majora Winfielda Scotta, który zażyczył sobie jego obecności podczas kampanii przeciw Meksykowi. Chrzest bojowy przeszedł 13 lipca 1847 roku w pobliżu Vera Cruz w drodze do sztabu Scotta. Pod Churubusco prowadząc do boju mały oddział został lekko ranny w nogę. Za „dzielną i chwalebną służbę” otrzymał awans na brevet porucznika.