Na mocy dodatkowego porozumienia z 15 lipca 1902 roku siły te mogły przeprowadzać ćwiczenia wojskowe w Chinach bez informowania o tym władz innych państw.
W 1931 roku Japończycy zajęli Mandżurię i przekształcili ją w pozornie niepodległe, a w praktyce marionetkowe państwo Mandżukuo z Puyi, ostatnim cesarzem z dynastii Qing, jako władcą. W praktyce było to państwo marionetkowe w rękach Japończyków, nieuznawane ani przez Kuomintang ani przez społeczność międzynarodową.
Wiosną 1933 roku japońska Armia Kwantuńska wkroczyła do prowincji Rehe (zwanej także Jehol). XXIX Korpus Narodowej Armii Rewolucyjnej dowodzony przez generała próbował odeprzeć atak na linii Wielkiego Muru. Prowincja ostatecznie wpadła w ręce japońskie i tym samym obszary na zachód od Pekinu (w tamtych czasach zwanego Beipingiem) znalazły się w japońskiej strefie wpływów. W 1933 roku prowincja Rehe została przyłączona do Mandżukuo pod pretekstem konieczności zabezpieczenia granic państwa cesarza Puyi. Rząd Kuomintangu odmówił uznania tych aneksji, ale zgodził się na z Japonią w maju 1933 roku. Zawieszenie broni było tylko pozorne i w ciągu następnych kilku lat dochodziło do kolejnych incydentów, a ziemie położone na północ od Pekinu również wpadły w ręce Japończyków.