Piechota na całym froncie zaczęła odpychać wojska węgierskie, które poszły w rozsypkę i zaczęły uciekać.
Rezultaty bitwy Węgrzy poprosili o pokój na warunkach narzuconych przez Bizancjum. Według Michaela Angolda musieli zgodzić się na bizantyjską kontrolę Dalmacji, Chorwacji i ziem zwanych obecnie Fruška gora, przekazali także zakładników, zobowiązali się do płacenia trybutu i dostarczania posiłków wojskowych. Kościół węgierski miał przejść pod zwierzchnictwo patriarchy Konstantynopola. Węgry stały się państwem wasalnym Bizancjum.
W 1169 narodził się syn Manuela. W tej sytuacji Bela utracił tytuł despoty i przestał być następcą bizantyjskiego tronu. W 1172 zmarł Stefan III i Bela z pomocą cesarską został królem Węgier. Bela pozostał wierny Bizancjum do śmierci Manuela. Potem odzyskał utracone przez Węgry tereny.
Bibliografia John Haldon, The Byzantine Wars. Michael Angold, Cesarstwo Bizantyńskie 1025-1204. Historia polityczna, Wrocław-Warszawa-Kraków 1993. Michał Kozłowski, Węgier na tronie w Konstantynopolu?
Kategoria:Bitwy Bizancjum Kategoria:Średniowieczne bitwy w historii Węgier Bitwa pod Sirmium Kategoria:Sremska Mitrovica Kategoria:Bitwy w XII wieku