W 1879 opublikował razem z Georgiem Loeschcke Mykenische Thongefäβe, prezentującą odnalezioną w Mykenach i na Eginie ceramikę. Dzieło to okazało się później nie tylko przydatne w datowaniu ceramicznych artefaktów, ale było również pierwszą na świecie kompletną publikacją całości materiału ceramicznego odnalezionego na jednym konkretnym stanowisku archeologicznym. W swojej pracy Furtwängler odróżnił style ceramiki (mykeński, geometryczny), co pomogło mu w datacji ceramiki. Znajdujące się na kawałkach skorup wzory i rysunki były wcześniej ignorowane. Fragmenty ceramiczne nie były brane pod uwagę w ustalaniu stratygrafii stanowiska. Furtwängler jako pierwszy datował poziomy w oparciu o odnaleziony materiał ceramiczny, nawet jeśli były to tylko fragmenty większych naczyń.
Dzięki swojej pracy archeolog został zatrudniony jako asystent dyrektora w Królewskim Muzeum w Berlinie oraz wykładowca na Uniwersytecie Berlińskim. Jak sam miał później powiedzieć, lata spędzone w muzeum były najlepszymi w jego życiu. Wiedzę ceramologa można docenić konsultując przygotowany przez niego muzealny katalog tzw. Kolekcji Saburova.