Od 1977 działał w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela. W 1979 należał do założycieli Ruchu Młodej Polski. Był autorem i kolporterem m.in. „Bratniaka”. Od 1980 do 1981 był sekretarzem Krajowej Komisji Porozumiewawczej, wszedł też w skład Komisji Krajowej „Solidarności”. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się. Był autorem i kolporterem podziemnego pisma „Polityka Polska”.

Powrócił do współpracy z Lechem Wałęsą po jego zwolnieniu z Arłamowa. Od 1985 był uczestnikiem Klubu Myśli Politycznej „Dziekania”. W 1991 pełnił funkcję sekretarza stanu ds. samorządu terytorialnego w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

W latach 90. należał do liderów Koalicji Republikańskiej, Partii Konserwatywnej i Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. Zasiadał w Radzie Miasta Gdańska, kierował Sejmikiem Samorządowym Województwa Gdańskiego. W 1993 bezskutecznie kandydował do Senatu z ramienia Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”. W latach 1998–2002 z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność sprawował mandat radnego sejmiku pomorskiego, wchodził w skład zarządu województwa, później przez część kadencji pełnił funkcję przewodniczącego sejmiku. W 2006 został radnym III kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej. W 2010, 2014 i 2018 uzyskiwał reelekcję.