(tkaczy), ż (bożym), dż (drożdży), rz (parzy).
Natomiast zamiast połączenia -ji występuje zwykle, przynajmniej w piśmie i wymowie starannej, -i (szyi). Wyjątkiem są dopełniacze rosyjskich imion typu Kati oraz innych wyrazów obcych: Arabii, parafii, Danii, Rosji.
Zmiękczanie Wiele końcówek zmiękcza głoski funkcjonalnie twarde. Oznacza się je niekiedy znakiem , np. -'e. Umownie stosuje się też ten znak przed i lub y. Przekształcenie zmiękczające zmienia czasem głoskę fonetycznie miękką w fonetycznie twardą. Konkretnie:
głoski wargowe (p, b, w, f, m) ulegają zmiękczeniu regularnie, tj. do p', b', w', f', m (zapisywanych jako pi itp. przed samogłoską); należy pamiętać, że na końcu wyrazu fonetyczna miękkość zanika (tego gołębia – ten gołąb, ta ziemia – tych ziem), np.: ten grób – tego grobu – na grobie ten gruby – ci grubi ja dmę – ty dmiesz – dmij!