33.
Podczas I wojny światowej kierował pracami drogowymi dla wojska w Kiszyniowie i w Pskowie w randze generała (1915–1917). W 1918 był naczelnikiem oddziału technicznego I Korpusu Wschodniego gen. J. Dowbora-Muśnickiego w Bobrujsku. W 1921 był członkiem Komisji Reewakuacyjnej po wojnie z Rosją SowieckąKronika Polityczna, Delegacje polskie, „Kurier Warszawski” nr 216 z 7 sierpnia 1921, s. 8.. Na początku lat 20. został dyrektorem Robót Publicznych w Okręgowej Dyrekcji Robót Publicznych województwa warszawskiego, a po reorganizacji naczelnikiem wydziału komunikacyjno-budowlanego w Urzędzie Wojewódzkim Warszawskim. W 1929 razem ze Stefanem Bryłą wsławił się konstrukcją pierwszego w Europie spawanego mostu, który powstał niedaleko Łowicza, nad Słudwią.
W 1933 opatentował technologię układania twardej nawierzchni drogowej z betonowych płyt tzw. trylinek. Jest również wynalazcą żelbetowych podkładów kolejowychUrząd Patentowy RP Nawierzchnia kolejowa [Dostęp 2019-02-02].. W latach 1925–1936 był prezesem Związku Zawodowego Inżynierów Drogowych. W 1936 będąc w delegacji w Brześciu n. Bugiem uczestniczył w wypadku samochodowym, w którym zginął dyrektor Departamentu Dróg Kołowych Ministerstwa Komunikacji Stefan Siła-Nowicki oraz szofer ministerstwa.