Motocyklowe Grand Prix Stanów Zjednoczonych – eliminacja Mistrzostw Świata Motocyklowych Mistrzostw Świata rozgrywana z przerwami od 1961 roku.
Historia Pierwsze zawody o Grand Prix USA miały miejsce w 1961 roku na torze Daytona International Speedway, jednak nie zaliczały się one do cyklu motocyklowych mistrzostw świata. Rozegrano wyścigi w dwóch klasach. W pierwszych zawodach wygrali Japończyk Moto Kitano w klasie 125 cm³, a klasie 500 cm³ – Amerykanin Tony Godfrey. W następnym roku Japończyk Kunimitsu Takahashi zwyciężył w trzech klasach: 50 cm³, 125 cm³ i 500 cm³. W klasie 250 cm³ wygrał wówczas Jess Thomas. W 1963 roku w klasie 50 cm³ zwyciężył Japończyk Mitsuo Itō. Jego rodak Fumio Ito tryumfował w dwieście pięćdziesiątkach, w 125 cm³ wygrał Niemiec urodzony w Gliwicach Ernst Degner. W najwyższej klasie (500 cm³) wygrał reprezentant gospodarzy Don Vesco. Od następnej edycji Grand Prix Stanów Zjednoczonych było już włączone do mistrzostw świata. Hugh Anderson wygrał wyścigi w klasach 50 cm³ i 125 cm³, Alan Shepherd wygrał w klasie 250 cm³ a w 500 cm³ wygrał Mike Hailwood. W 1964 Mike Hailwood ponownie wygrał klasie 500 cm³, Ernst Degner wygrał w 50 cm³, 125 cm³ ponownie wygrał Hugh Anderson, a w klasie 250 cm³ wygrał Phil Read.