Ludmiła (zm. 20 października po 1210) – żona Mieszka I Plątonogiego.
Mieszko Plątonogi ożenił się z Ludmiłą między 1170 a 1178 r. Ze względu na imię naukowcy sądzą, że Ludmiła pochodziła z czeskiej dynastii Przemyślidów. Badacze różnią się w sprawie jej filiacji. Wysunięto hipotezę, że była prawdopodobnie córką Ottona III, księcia ołomunieckiego, i Durancji, zapewne córki wielkiego księcia kijowskiego Mścisława I. Pojawiły się też mniejszościowe hipotezy, że Ludmiła mogła być córką Sobiesława I, księcia czeskiego, albo Konrada II, księcia znojemskiego albo Włodzimierza, księcia ołomunieckiego.
Między 1202 a 1211 r. Ludmiła sprowadziła do Rybnika zakon norbertanek, fundując im klasztor i zapisując dochody z okolicznych miejscowości; w 1228 r. klasztor, na własną prośbę, został przeniesiony do Czarnowąs.
Z małżeństwa Ludmiły z Mieszkiem I Plątonogim pochodzili: Kazimierz I (ur. w okr. 1178–1180, zm. 13 V 1230), książę opolsko-raciborski, Ludmiła (ur. ?, zm. 24 stycznia (rok?)), Agnieszka (ur. ?, zm. 9 maja (rok?)), Eufrozyna (ur. ?, zm. 25 maja (rok?)), księżniczka opolska, Ryksa (ur. ?, zm. 2 maja po 1239).
Genealogia