Fale materii, fale de Broglie’a, przez autora nazwane początkowo falami fazy (l’onde de phase)Louis de Broglie, Recherches sur la théorie des quanta (Researches on the quantum theory), praca doktorska, Paryż, 1924, Ann. de Physique (10) 3, 22 (1925). – alternatywny w stosunku do klasycznego (czyli korpuskularnego) sposób opisu obiektów materialnych. Według hipotezy de Broglie’a dualizmu korpuskularno-falowego każdy obiekt materialny może być opisywany jednocześnie jako zbiór cząstek i jako fala. Obserwuje się efekty potwierdzające falową naturę materii w postaci dyfrakcji cząstek elementarnych, a nawet całych jąder atomowych.
Wzór pozwalający wyznaczyć długość fali materii dla cząstki o określonym pędzie ma postać:
gdzie: – długość fali cząstki, – stała Plancka, – pęd cząstki.
Korpuskularno-falowa natura materii jest jednym z głównych aspektów mechaniki kwantowej: każdy obiekt materialny może przejawiać naturę falową, co oznacza, że może podlegać zjawiskom dyfrakcji i interferencji.
Stosunkowo łatwo jest zaobserwować efekty falowe w przypadku cząstek lekkich, np. elektronów (małe obiekty przejawiają właściwości falowe).