Ilona Bartosińska, właśc. Ilona Bartosińska-Niemierowska (ur. 18 listopada 1945 w Łodzi) – polska aktorka teatralna, absolwentka Wydziału Aktorskiego łódzkiej PWSTiF (1969, dyplom 1971). W 1987 roku otrzymała Odznakę Honorową miasta Łodzi.
Życiorys Pracę w teatrze rozpoczęła w 1969 roku we Wrocławskim Teatrze Współczesnym im. Wiercińskiego, gdzie występowała do 1971 roku. Następnie związała się z łódzkim Teatrem Nowym, a potem – w 1978 roku – z Teatrem im. Bogusławskiego w Kaliszu. W latach 1981–1983 była aktorką Teatru Śląskiego im. S. Wyspiańskiego w Katowicach, później ponownie Teatru Nowego w Łodzi do 1985. Od 1985 do 2001 roku była etatową aktorką łódzkiego Teatru Powszechnego, z którym współpracuje do dzisiaj.
Spektakle teatralne (wybór) 1968: Adwokat i róże jako Siostrzenica (reż. Maria Kaniewska, PWSTiF) 1969: Awantury w Chioggi jako Checca (reż. Czesław Staszewski) 1970: Na szkle malowane jako Dziewczyna (reż. Jan Skotnicki) 1971: Chłopiec z gwiazd jako Córka drwala (reż. Halina Dzieduszycka) 1971: Idiota jako Agłaja (reż. Stanisław Brejdygant) 1972: Prometeusz jako Afrodyta (reż. Jerzy Zegalski) 1973: Upiory jako Regina Engstrand (reż. Andrzej Przybylski) 1974: Medea jako Jedna z chóru (reż. Jerzy Hoffman) 1975: Operetka jako Dama (reż. Kazimierz Dejmek) 1977: Wassa Żeleznowa jako Ludmiła (reż.