thumb|Wnętrze tunelu thumb|Wejście po stronie południowej thumb|Szklana kopuła na południowym wejściu do tunelu z fragmentem Cutty Sark na pierwszym planie.
Tunel pieszy w Greenwich (ang. Greenwich foot tunnel) leży pod Tamizą i łączy londyńskie dzielnice: Greenwich od strony południowej oraz Tower Hamlets od strony północnej. Tunel został zaprojektowany przez inżyniera sir Alexandra Binnie’go i zbudowany przez przedsiębiorstwo John Cochrane & Co. Projektowanie tunelu rozpoczęto w czerwcu roku 1899, otwarto go natomiast 4 sierpnia roku 1902.
Tunel zastąpił drogie i czasami niepewne połączenie promowe i miał być przeznaczony dla pracowników doków i stoczni mieszkających po południowej stronie rzeki a pracujących na położonej po stronie północnej Isle of Dogs.
Szyby wejściowe po obu stronach zostały przykryte szklanymi kopułami a w ich wnętrzu znalazły się windy (zainstalowane w roku 1904, zmodernizowane w 1992) i spiralne klatki schodowe dające pieszym dojście do spadzistego, wyłożonego kafelkami tunelu. Sam tunel, wykonany z lanego żelaza miał 370,2 m długości, 3 m średnicy i położony był 15,2 m pod wodą. Żelazne pierścienie połączone betonem zostały wyłożone około 200 000 kafelków.