Belwederczycy – grupa spiskowców, członków Sprzysiężenia Wysockiego, która 29 listopada 1830 zaatakowała Belweder, rozpoczynając powstanie listopadowe.
Pomysł zamachu na wielkiego księcia Konstantego pojawił się w planach spiskowców na długo przed wybuchem powstania listopadowego, już na początku działalności Sprzysiężenia Podchorążych. Wielki książę prowadził stabilny i zaplanowany tryb życia, jego wysokie oczekiwania wobec oficerów polskich, wprowadzenie żelaznej dyscypliny i bezwzględne zwalczanie organizacji spiskowych i oznak niezadowolenia sprawiły, że był postacią niepopularną w Królestwie Kongresowym.
W skład oddziału belwederczyków według planów miało wchodzić od 30 do 50 osób, ostatecznie w akcji pod Belwederem wzięło udział osiemnastu. Oddział zemsty narodowej był podzielony na grupę frontową i ogrodową, w skład których wchodzili: Ludwik Nabielak Seweryn Goszczyński Ludwik Orpiszewski Nikodem Rupniewski Roch Rupniewski Ludwik Jankowski Walenty Nasierowski Konstanty Trzaskowski Zenon Niemojowski Leonard Rettel Edward Trzciński Walenty Krosnowski Aleksander Świętosławski Edward Rottermund Antoni Kosiński Karol Kobylański Karol Paszkiewicz Stanisław Poniński