porównania 214 przypadków olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic z 539 przypadkami innych zapaleń naczyń. Jeśli 3 z 5 kryteriów diagnostycznych zostanie spełnionych wówczas rozpoznanie GCA można postawić z czułością 75% i swoistością 92%Hunder GG, Bloch DA, Michel BA, et al The American College of Rheumatology 1990 criteria for the classification of giant cell arteritis Arthritis Rheum 33:1125, 1990..
Badania dodatkowe Brak jest swoistych dla olbrzymiokomórkowego zapalenia tętnic zmian w badaniach dodatkowych. Najczęściej dochodzi do wzrostu markerów zapalenia (białka ostrej fazy): podwyższony jest odczyn Biernackiego (OB 60–100 mm/h), CRP, wzrasta stężenie fibrynogenu. W surowicy obserwuje się zwiększone stężenie IL-6 korelujące z aktywnością procesu chorobowego. Zazwyczaj występuje niedokrwistość normocytarna i hipoalbuminemia.
Biopsja tętnicy Biopsja tętnicy skroniowej jest złotym standardem i ma decydujące znaczenie dla postawienia rozpoznania. Należy ją wykonać przy każdym podejrzeniu tej choroby. Zajęcie tętnic procesem zapalnym nie jest ciągłe, lecz odcinkowe.