Celem działania było stworzenie nowej osoby, nowej tożsamości. Praca jest sprzeciwem wobec dominujących w kulturze nakazów i norm wizerunku narzucanych kobietom. Ciekawie się prezentuje w kontekście historii o greckim malarzu Zeuksisie, który malując Helenę potrzebował aż pięciu najpiękniejszych modelek, aby z nich skompilować sztuczny ideał pięknaZa: J. Ryczek, Piękno w kulturze ponowoczesnej.. Orlan sięga po męskie kanony kobiecej urody, wytworzone za sprawą malarstwa, do których pragnie się zastosować (upodobnić), krytykuje odwieczne w kulturze europejskiej skoncentrowanie na zmyśle wzroku, powodujące uprzedmiotowienie kobiety jako obiektu do oglądania. Artystka tworzy widowisko które ogląda się z trudem (jak gdyby kara za skoncentrowanie na wzroku właśnie). W pracy Oddałam swoje ciało sztuce Orlan wyolbrzymia i odbija w krzywym zwierciadle często nieuświadamiane dążenia wielu kobiet do spełniania narzuconych kanonów urody, nawet gdy wiąże się to z cierpieniem (drastyczne diety, wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, czy właśnie operacje plastyczne).