Andrzej Czarnik (ur. 25 listopada 1935 w Chełmnie, zm. 20 sierpnia 2005 r. w Słupsku) – polski historyk, specjalizujący się w historii Polski i powszechnej XIX–XX wieku; nauczyciel akademicki związany z Wyższą Szkołą Inżynierską w Koszalinie i Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Słupsku, której był rektorem w latach 1978–1987.
Życiorys Pracę pedagogiczną rozpoczął w 1956 w Liceum Ogólnokształcącym w Białogardzie (do 1963 r.), następnie pracował w Kuratorium Okręgu Szkolnego w Koszalinie, w latach 1969–1971 w Wyższej Szkole Inżynierskiej w Koszalinie. Od 1971, gdy został prorektorem Wyższej Szkoły Nauczycielskiej, związany ze Słupskiem. Wieloletni kierownik Zakładu Historii Najnowszej Powszechnej w Instytucie Historii Pomorskiej Akademii Pedagogicznej w Słupsku, a w latach 1978–1987 rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Słupsku.
Od 1960 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1986 do 1990 wchodził w skład egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Słupsku. Przewodniczył także Radzie Wojewódzkiej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego.