Używano jej do zmiękczania skór, smarowania osi wozów i młynów.
W 1530 roku Seweryn Boner poszukiwał złota w Górze Chełm we wsi Ropa. Ropa naftowa zalała mu kopalnie uniemożliwiając dalszą pracę. Ukuło się wówczas powiedzenie: „ten kto w Ropie złota szukał, ropą się opłukał”. Grunty sołtysie nadawano w okolicznych wsiach np. w Męcinie Wielkiej z prawem zbierania oleju skalnego. Czyniono tak m.in. za panowania Jana III Sobieskiego. Teki Schneidera z 1808 roku mówią o sporze rodzin chłopskich Bylinów i Haluchów o wymiar pańszczyzny za korzystanie ze studzien ropnych w Siarach użytkowanych już ok. 1760 roku. W 1791 roku Jan Wybranowski wydzierżawiał chłopom studnie ropne na pograniczu Siar i Sękowej.
Początki wykorzystywania ropy naftowej do celów przemysłowych Książę Stanisław Jabłonowski założył w 1852 roku Fabrykę Asfaltu w Kobylance. Ropa do zakładu była dostarczana przez Jana Szymonowicza – właściciela Sękowej, Siar i Sokoła. W lipcu 1852 roku w tzw. „Pustym lesie” na pograniczu wsi Siary i Sękowa ks. Stanisław Jabłonowski „dostał szybem kopanym ropę naftową”. Kopanka miała 6 sążni (11,4 m) głębokości. Świadczy o tym list Kwiryna Rogowskiego uczestniczącego w Komisji Górniczej odbytej we wrześniu 1852 roku.