thumb|Czaszka dziecka z Taung Dziecko z Taung – hominid z gatunku Australopithecus africanus. Jego szczątki zostały odkryte w 1924 roku przez Raymonda Darta i datowane są na okres 2,5 mln lat temu. Znalezisko składało się z fragmentów czaszki, żuchwy i odlewu endokranialnego (scementowany osad, który wypełniał puszkę mózgową).
Sam Dart o swoim odkryciu powiedział:
„Stanąłem w cieniu, trzymając mózg tak zachłannie jak skąpiec ściska swoje złoto – wspominał. – Byłem pewny, że oto dokonano jednego z najdonioślejszych odkryć w historii antropologii”.
Badania Dart w wyniku prowadzonych badań stwierdził, że zęby nie były podobne do zębów żadnej znanej małpy człekokształtnej, natomiast otwór wielki (przez który przechodzi rdzeń kręgowy) był położony w środku podstawy czaszki. Ta cecha charakterystyczna jest dla zwierząt chodzących na dwóch nogach. Natomiast odcisk wnętrza czaszki ujawnił, że szpara w tylnej części mózgu dziecka (tzw. bruzda półksiężycowa) znajdowała się w innej pozycji niż u małp człekokształtnych i umiejscowiona była w sposób bardziej przypominający mózg człowieka. Pojemność mózgowa tego młodego osobnika wynosiła 340 cm³, podczas gdy średnia objętość mózgu dużego samca dorosłego goryla wynosi zaledwie 400 cm³.