Na Politechnice Poznańskiej pełnił szereg funkcji administracyjnych, m.in. był prodziekanem, kierownikiem zakładu, katedry, dyrektorem instytutu, prorektorem ds. nauki (lata 1968–1972) oraz rektorem uczelni (lata 1972–1980). Okres jego rektury charakteryzował się intensywnym rozwojem badań naukowych, kształcenia kadry naukowo-dydaktycznej oraz rozbudową bazy laboratoryjnej i infrastruktury uczelni, co miało długotrwały wpływ na rozwój zarówno samej instytucji, jak i regionu.

Od 1968 należał do PZPR. W latach 1968–1972 pełnił funkcje prorektora ds. nauki, a w latach 1972–1981 rektora Politechniki Poznańskiej.

Został pochowany na Cmentarzu parafii św. Stanisława Kostki w PoznaniuWojciechowicz Bolesława – miejsce pochówku [dostęp 2019-02-05].

Wkład w kształcenie kadr i działalność organizacyjna Profesor miał ogromny wpływ na rozwój kadry naukowej – wypromował ponad 20 doktorów oraz kształcił ponad 100 magistrów inżynierów. Był promotorem licznych rozpraw doktorskich, habilitacyjnych i profesorskich, a przez wiele lat pełnił funkcję członka Centralnej Komisji ds. Tytułu i Stopni Naukowych. Jego zaangażowanie wykraczało poza granice uczelni – aktywnie uczestniczył w życiu krajowych i międzynarodowych środowisk naukowych, będąc m.in.