nie odnosi się to do języka C i pokrewnychBrian W. Kernighan, Dennis M. Ritche, Język C, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1988, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, ), zmiana dokonywana jest o wartość: wartość +1 (lub wartość następnika) wartość -1 (lub wartość poprzednika) o inną wartość, jeżeli język dopuszcza specyfikację tzw. „kroku” zmiennej sterującejJan Bielecki, Rozszerzony PL/I i JCL w systemie OS/RIAD, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1986, Seria: Biblioteka Informatyki, Mike Duck, Języki mikrokomputerów. Przewodnik dla początkująych. Basic, Pascal, Logo, Prolog, Comal, Forth, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1988, tłumaczenie: Marcin Turski, .

Z powyższych względów istnieje zwykle ograniczenie, co do typu zmiennej sterującej, najczęściej musi być typu porządkowego, choć np. Fortran dopuszcza dane rzeczywiste.

Istotnym zagadnieniem jest wartość zmiennej sterującej po wyjściu z instrukcji iteracyjnej. W różnych językach istnieją konkretne rozwiązania: zmienna sterująca jest lokalna dla bloku iteracji i nie jest dostępna na zewnątrz (a więc nie jest dostępna po zakończeniu iteracji), np. AdaA. Nico Habermann, Dewayne E.