Po zwycięstwie Tokugawy w bitwie pod Sekigaharą w 1600 roku i przejęciu przez niego władzy w kraju w 1603 roku jako siogun, posiadłości Terumoto Mōri, którego zaliczono do tozama daimyō, zostały zredukowane o 3/4 do dwóch najbardziej wysuniętych na zachód prowincji – Suō i Nagato, zwanych Chōshū.
Ostatni daimyō hanu Chōshū, Takachika Mōri (1819–1871) i Motonori Mōri (1839–1896) zapisali się na kartach historii jako zwolennicy przywrócenia władzy cesarskiej i zwrotu rejestrów hanowych cesarzowi w 1869. W dowód uznania za zasługi dla umocnienia władzy centralnej Motonori Mōri otrzymał tytuł książęcy w 1884 i został członkiem Izby Arystokracji.
Bibliografia Mirosław Łuczko, Itō Hirobumi i Yamagata Aritomo - Czołowi politycy Japonii okresu Meiji (1868-1912), Wydawnictwo TRIO Biblioteka Fundacji im. Takashimy, Warszawa 2006,
*