W 1869 r. wraca do Wielkiej Brytanii i obejmuje nowo powstałą katedrę historycznej i porównawczej jurysprudencji Uniwersytetu Oksfordzkiego. Zostaje także członkiem rady sekretarza stanu Wielkiej Brytanii i profesorem prawa międzynarodowego w Cambridge. Umiera w Cannes, 3 lutego 1888, gdzie udał się z przyczyn zdrowotnych.
Poglądy i prace Najważniejszą pracą Maine'a jest wydane w 1861 r. Ancient Law, które określiło jego pozycję jako czołowego historyka i komparatystę prawnego Wielkiej Brytanii. W pracy tej bazował na swoich badaniach i wcześniejszych wykładach na temat prawa rzymskiego. Maine jest zwolennikiem ewolucjonizmu. Porównuje różne społeczeństwa - społeczności tubylcze, społeczeństwo starożytnego Rzymu oraz społeczeństwa współczesne, ze szczególną uwagą przyglądając się występującym w nich formom prawa. Formy prawne ewoluują w procesie historycznym, dzięki czemu badając prawo, możemy zdiagnozować poziom rozwoju danego społeczeństwa. Prawo powstaje ze zwyczaju, błędem jest więc mniemanie, że za pomocą prawa można zmieniać zwyczaje panujące w społeczeństwie. Najbardziej znaną tezą tej książki jest stopniowe przejście wraz z rozwojem społecznym od statusu do kontraktu. Henry Sumner Maine, Ancient Law, Dent 1917, s. 100.