250px|right|thumb Le père Duchesne (Ojciec Duchesne) – ultraradykalna gazeta czasów Wielkiej rewolucji francuskiej, której redaktorem był Jacques-René Hébert. Była to równocześnie jedna z najpopularniejszych gazet swojej epoki. Łącznie w okresie między wrześniem 1790 a marcem 1794 ukazało się jej 250 numerów. Wyróżniała się prostackim, wulgarnym językiem przekazu i przekazem ideowym propagującym krwawy terror wymierzony w arystokrację i kler.
Ojciec Duchesne left|250px|thumb|Ojciec Duchesne Narratorem każdego numeru był palący fajkę niezamożny, gruby i wąsaty zdun nazwiskiem Duchesne, który w języku ludowym i z ludowego punktu widzenia komentował bieżące wydarzenia polityczne. Jego wizerunek z podpisem To ja, do cholery, jestem prawdziwym ojcem Duchesne! pojawiał się na każdej okładce gazety. Hébert nie wymyślił tej postaci; ojciec Duchesne pojawiał się już wcześniej w osiemnastowiecznej literaturze plebejskiej. W latach 1789–1790 tę popularną figurę literacką wykorzystywało kilku publicystów w podobnym charakterze, jak później czynił to Hebert. Już wtedy ojciec Duchesne kojarzył się z radykalnym egalitaryzmem, zachętą do mordowania arystokratów i wulgarnym językiem.