roboty pozaprzodkowe, w tym maszyny wyciągowe, maszyny przepływowe (pompy odwadniania głównego, pomocniczego i przodkowego oraz automatyczne urządzenia przeciwpożarowe), maszyny powietrzne (wentylatory głównego i lokalnego przewietrzania, odpylacze do zwalczania zapylenia na przesypach, wywrotach i ślepych wyrobiskach oraz do zbierania pyłów osiadłych i unoszonych prądem powietrza).
Wiodącą rolę w tych pracach odegrały Zespół Zakładów Konstrukcji Maszyn i Urządzeń Górnictwa Węglowego oraz Zespół Zakładów Hydrauliki Górniczej.
Elektryfikacja dotyczyła następujących zagadnień:
modernizacji urządzeń wyposażenia elektrycznego zasilanego napięciem 500 V;
opracowania urządzeń wyposażenia elektrycznego zasilanego napięciem 1000 V;
podniesienia napięcia zasilania z przewoźnych stacji prostownikowych, trakcji podziemnej w przewozie głównym, z 250 VDC do 660 VDC;
zastosowania napięcia 220 V zamiast 127 V do zasilania urządzeń pomocniczych, wiertarek, oświetlenia;
kontroli stanu izolacji;
zabezpieczeń ziemnozwarciowych;
zabezpieczeń przed rażeniem od przewodu ślizgowego;
samoczynnej sygnalizacji akustycznej ostrzegającej ludzi znajdujących się w bezpośrednim zasięgu elementów ruchomych maszyn.