Dopiero jesienią 1918 roku odstawiony i rozbrojony okręt został przejęty na krótko przez Niemców, wychodząc w morze 15 października na próby po remoncie pod banderą niemiecką. Po zawieszeniu broni, Niemcy formalnie przekazali okręty flocie ukraińskiej, którą dowodził kadm. Wacław Kłoczkowski, lecz mimo to 25 listopada 1918 roku zostały przejęte w Sewastopolu przez Brytyjczyków. Pancernik pod banderą brytyjską, z tymczasową załogą przeszedł do Izmiru, gdzie został odstawiony. Dopiero 17 (30) października 1919 roku Brytyjczycy przenieśli okręt do Sewastopola i przekazali siłom białych. Imię okrętu zmieniono 1 listopada 1919 roku na „Gienierał Aleksiejew” („Генерал Алексеев”). Jego stan techniczny był jednak zły, a załoga zdekompletowana. Dopiero latem 1920 roku został doprowadzony do gotowości bojowej i kilkakrotnie ostrzeliwał wojska bolszewików pod Oczakowem. Uczestniczył w ewakuacji białych z południowej Rosji. W listopadzie 1920 okręt przepłynął do Konstantynopola, a następnie w lutym 1921 roku do Bizerty we francuskiej kolonii Tunezji. Okręty pozostawały tam internowane ze swoimi załogami i pod banderami. Po uznaniu przez Francję Związku Radzieckiego, 24 października 1924 roku załoga zeszła z okrętu, który przeszedł pod kontrolę Francji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wola (1914) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.