Salaam Bombay! (hindi: सलाम बॉम्बे!) – nominowany do Oscara dramat indyjski z 1988 roku wyreżyserowany przez Mirę Nair, autorkę takich filmów jak Monsunowe wesele czy Imiennik.
Film jest debiutem dotychczasowej dokumentalistki i pokazuje losy dzieci żyjących na bombajskich ulicach. Występuje w nim Nana Patekar. Małych bohaterów zagrały bezdomne dzieci Bombaju, dla których w 1989 Mira Nair utworzyła organizację „Salaam Baalak Trust”. Organizacja zajmuje się dziećmi ulicy w Bombaju, Delhi i Bhubaneswaru.
Autorką scenariusza jest współpracująca z Mirą Nair przy innych filmach Sooni Taraporevala (Imiennik).
Fabuła 11-letni Krishna (Shafiq Syed), niesłusznie oskarżony przez starszego brata o kradzież, podpala rower klienta. Rozgniewana matka oddaje go do pracy w cyrku. Nie wolno mu wrócić do domu, póki nie zarobi 500 rupii, które rodzina musi zwrócić za zniszczony rower. Gdy pewnego dnia, pod jego nieobecność, cyrk odjeżdża, Krishna boi się wrócić do domu. Wyjeżdża pociągiem do Bombaju, aby tam zarobić na dług. Znajduje dla siebie miejsce w dzielnicy prostytutek i narkomanów. Oni też zastępują mu rodzinę. Jego przewodnikiem staje się starszy od niego Chillum (Raghubir Yadav), narkoman handlujący na zlecenie Baby (Nana Patekar) kokainą.