mały|300px|Budynek Wydziału Orientalistycznego przy Krakowskim Przedmieściu 26/28, siedziba Zakładu Iranistyki
Zakład Iranistyki Wydziału Orientalistycznego UW – jednostka Wydziału Orientalistycznego Uniwersytetu Warszawskiego.
Początków warszawskiej iranistyki należy szukać w utworzonej w 1933 Katedrze Turkologii i wiązać ją z osobą iranisty i turkologa, prof. Ananiasza Zajączkowskiego. Katedra oferowała wtedy jedynie naukę języka perskiego, co stopniowo rozszerzyła o historię literatury perskiej i Iranu. Badania w zakresie iranistyki kontynuowali jej absolwenci - Maria i Bogdan Składankowie, zatrudnieni w niej od 1956. W 1968 katedra utraciła swój status, aż do uzyskania przez Składanków tytułów doktora i utworzenie iranistyki w ramach Katedry Turkologii i Iranistyki, co przypieczętowano – w 1971 – dokonując po raz pierwszy odrębnej rekrutacji na tę specjalność. Jednym z lektorów katedry był Kaweh Pur Rahnama, autor pionierskich podręczników do nauki języka perskiego dla polskojęzycznych. Od końca lat 90. XX wieku iranistyki regularnie gości lektorów języka perskiego z Iranu. W 1996 utworzono osobny Zakład Iranistyki, którego kierownictwo objęła prof. Maria Składankowa, której miejsce zajęła później dr Anna Bylińska-Naderi.