thumb|right|Ruiny zamku Strzyżewickiego; stan z 1852 r. na akwareli z Albumu K. Stronczyńskiego|326x326px Zamek Strzyżewicki – nieistniejący zamek z XVI wieku znajdujący się w miejscowości Bystrzyca Nowa. W XVII wieku rozbudowany, spalony w 1943 roku i rozebrany.
Zamek do odłączenia części dóbr w 1840 należał do obszaru Strzyżewic, dlatego nazywany jest Zamkiem Strzyżewickim. Obiekt był zlokalizowany na lewym brzegu rzeki Bystrzycy.
Historia Zamek zbudowali w pierwszej połowie XVI wieku Żarczyńscy herbu Nałęcz. Wg tradycji wzniesienie zamku obronnego związane było z najazdem Tatarów w 1501 r. Od XVI wieku własność rodziny Gorajskich. Jednymi z ich przedstawicieli byli Adam Gorajski i jego syn Zbigniew Gorajski (1596-1655) mających jeden z większych majątków w województwie lubelskim. Obaj byli także działaczami politycznymi i wyznawcami kalwinizmu. Przypuszczalnie w czasach gospodarowania przez któregoś z nich w Strzyżewicach w końcu XVI lub w 1 połowie XVII wieku do starszego dobudowano nowy budynek o charakterze pałacowym, co zdaniem Kazimierza Stronczyńskiego utworzyło wraz z dawną kamienicą plan całości o kształcie zbliżonym do litery T. Fasada nowego pałacu uzyskała dwa boczne alkierze. Budynek przykryto dwuspadowym wysokim dachem.