Wody otwartego oceanu Strefa ta cechuje się większą stabilnością czynników środowiskowych. Wraz ze stopniowym wzrostem głębokości zmieniają się główne czynniki: spadek temperatury, brak światła, wzrost ciśnienia. Malejące zasoby środowiska – umożliwiają osiedlenie najlepiej przystosowanych gatunków. Wody te dzieli się na: epipelagial, mezopelagial, batypelagial, abysoplegial.
Epipelagial Jest to strefa produkcji pierwotnej Wszechoceanu. Stanowi bazę pokarmową dla pozostałych poziomów troficznych. Zasolenie sprzyja występowaniu gatunków stenohalinowych, z kolei temperatura sprzyja występowaniu stenotermów zimno- lub ciepłolubnych z wyjątkiem strefy umiarkowanej.
Mezopelagial Warstwa światła rozproszonego, w której nie występuje fotosynteza i fitoplankton. Korzystne warunki pokarmowe panują dzięki opadającej materii organicznej. W strefie tej licznie występują ryby i głowonogi.
Batypelagial – wody ciemne Strefę tę zamieszkują krewetki, kałamarnice, ryby posiadają właściwości świecenia – zjawisko to zachodzi dzięki fotoforom.