Antoni Gąsiorowski (ur. 24 listopada 1932 w Poznaniu) – polski historyk mediewista, profesor nauk humanistycznych, członek krajowy korespondent Polskiej Akademii Umiejętności.
Życiorys Syn Stefana. Maturę uzyskał w poznańskim Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego. W latach 1950–1953 studiował historię na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Egzamin magisterski, ze względów na poglądy polityczne, zdał w trybie eksternistycznym na seminarium prof. Kazimierza Tymienieckiego w 1959. Pracę rozpoczął w 1958 w poznańskim ratuszu będącym oddziałem Muzeum Narodowego. W 1962 związał się z Polską Akademią Nauk, początkowo pracując w Zakładzie Słowianoznawstwa, a następnie w Instytucie Historii, obejmując kierownictwo Pracowni (później Zakładu) Słownika Historyczno-Geograficznego Ziem Polskich w Średniowieczu. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1978, zwyczajnego w 1990.
Działacz Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk od 1967, gdy został członkiem Komisji Historycznej. W latach 1970–1975 był sekretarzem Komisji, w latach 1981–1984 pełnił funkcję sekretarza generalnego Towarzystwa, zaś w roku 1987 został jego prezesem i pozostawał nim do roku 1996.