Duże znaczenie tamtego okresu mają powieści realistyczne i naturalistyczne. Najsłynniejszym dziełem tego nurtu jest powieść Joela Lehtonena Putkinotko, opisująca jeden dzień z życia niewielkiej wioski. Inny pisarz tego nurtu to Pentti Haanpää, opisujący w krótkich powieściach i nowelach życie za kręgiem polarnym.
Czasy współczesne Po II wojnie światowej pojawił się nurt rozliczeniowy (Väinö Linna, Jorma Kurvinen). Najsłynniejsze dzieło tego okresu to zekranizowana i przetłumaczona na wiele języków powieść Väinö Linny Żołnierz nieznany (fin. Tuntematon Sotilas), opisująca wojnę fińsko-rosyjską i polemizująca z dotychczasowym mitem żołnierza fińskiego jako walecznego, acz mało inteligentnego.
W latach pięćdziesiątych Paavo Haavikko i Eeva-Liisa Manner zapoczątkowali wzorowanie się w literaturze na twórczości brytyjskiej i amerykańskiej, głównie T.S. Eliota i Ezry Pounda. Nieco inny kierunek przyjął Timo K. Mukka, autor dziewięciu lirycznych powieści m.in. Pieśń dzieci Syberii. Wzorem innych krajów skandynawskich nie brak wnikliwej analizy świata dzieci. jeden z najgłośniejszych utworów na ten temat to Veljeni Sebastian Anniki Idström.
Literatura fińskojęzyczna jest tłumaczona na wiele języków świata, w tym również polski.
Literatura w jęz.