Victor Babeș (ur. 4 lipca 1854 w Wiedniu, zm. 19 października 1926) – rumuński lekarz, biolog, jeden z pierwszych bakteriologów. Dokonał pionierskich odkryć w badaniach wścieklizny, trądu, błonicy, gruźlicy i innych chorób zakaźnych.
Uniwersytet Babeșa i Bolyaia w Klużu-Napoce i Uniwersytet Medycyny i Farmacji Victora Babeșa w Timișoarze noszą jego imię.
Urodził się w Wiedniu w rumuńskiej rodzinie pochodzącej z Banatu. Studiował w Budapeszcie, następnie w Wiedniu, gdzie otrzymał doktorat. Przyciągnięty badaniami i odkryciami Louisa Pasteura wyjechał do Paryża, gdzie najpierw pracował w laboratorium Pasteura, a potem z Victorem André Cornilem.
W 1885 roku odkrył pasożytniczy gatunek sporowca (Babesia), powodujący rzadką i ciężką chorobę znaną dziś jako babeszjoza. W tym samym roku napisał razem z Cornilem monografię poświęconą bakteriologii.
Babeș jako pierwszy wykazał obecność prątków w moczu pacjentów z gruźlicą. Odkrył też inkluzje wewnątrzkomórkowe w neuronach pacjentów ze wścieklizną, opisane niezależnie przez Negriego.