Starostowie krośnieńscy od XIV wieku do czasów współczesnych pełniący urzędy na terenach ziemi krośnieńskiej
W XVII w. starostwo krośnieńskie nawet w Bieszczadach obejmowało: Balnicę, Czystohorb, Dołżycę, Duszatyn, Jawornik, Komańczę, Łupków, Maniów, Mików, Prełuki, Roztoki Górne, Rzepedź, Smolnik, Solinkę, Szczawne, Szczerbanówkę, Turzańsk, Wolę Michową i Wołosate.
Było to tak ważne stanowisko, że nawet w kłótni o starostwo krośnieńskie; sejm koronacyjny w 1669 r. zerwano, jak pisał Józef Szujski (Opowiadania i roztrząsania, 1888, t. 4, s. 210), gdy po Karolu Fredrze (zm. w 1669) król Jan Kazimierz starostwo (odebrane, jeszcze 24 grudnia 1667 r.), podpisał dla wojewody sandomierskiego Jana Aleksandra Tarły.
Starosta Stanisław Litwos Kazanowski – komisarz królewski, mąż Anny z Sienna Zygmunt Kazanowski w l. 1613-1617 – marszałek królewski Stanisław Kazanowski (syn Zygmunta), otrzymał od ojca w 1622 roku starostwo krośnieńskie za konsensem królewskim z 1620 roku. Gabriel Wojniłłowicz ok. 1650, Michał Wojniłowicz – porucznik królewskiej chorągwi husarskiej, starosta przed 1657 r.? Zygmunt Fredro (zm. 1663)- starosta krośnieński (1657- 1663) Karol Fredro s. Zygmunta Fredro (z Pleszewic(zm.