24 listopada 1970 został zwolniony z zawodowej służy wojskowej i przeniesiony do rezerwy, a w 1972 przeszedł w stan spoczynku.
Został pochowany na cmentarzu Trojekurowskim w MoskwieЧероков Виктор Сергеевич, encyclopedia.mil.ru. Pośmiertnie otrzymał tytuł honorowego obywatela Nowej Ładogi oraz Petersburga, gdzie służył podczas II wojny światowej.
Życie prywatne Był synem Siergieja Wiktorowicza i Ksenii Iwanowny Miał dwoje rodzeństwa. W 1930 ożenił się z lekarką Anną Andriejewną (1911–2003), z którą posiadali trzy córki: Olgę, Walentynę i Helenę.
Napisał wspomnienia Dla tieba, Leningrad! z okresu Ładoskiej Flotylli Wojennej, które ukazały się w 1978. W 1982 książka ta została przetłumaczona na język polski i wydana pt. Marynarze drogi życia.
Odznaczenia Order Lenina (dwukrotnie, 1943 i 1951) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie, 1942, 1945 i 1946) Order Uszakowa II stopnia (nr 2) Order Wojny Ojczyźnianej I stopnia Order Wojny Ojczyźnianej II stopnia Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonej Gwiazdy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1953) Order Krzyża Grunwaldu III klasy Srebrny Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (1968)
Przypisy