Wykładała na Uniwersytecie Warszawskim, filia w Białymstoku, od 1997 Uniwersytecie w Białymstoku, gdzie w latach 1985 - 1995 była drugim w kolejności kierownikiem Zakładu Wychowania Estetycznego na Wydziale Pedagogiki i Psychologii (powstałym w 1978 roku). I to właśnie za jej kadencji w 1995 roku Zakład ten zmienił nazwę na Zakład Kulturoznawstwa.
Habilitowała się na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego w 1983. W rozprawie habilitacyjnej zatytułowanej Etos nowej sztuki pokazała, że zjawisku określanemu mianem kryzysu sztuki i estetyki w latach 60. i 70. XX wieku towarzyszyło konstruktywne dążenie do tworzenia etosu oraz sformułowała w niej filozofię pogranicza sztuki i życia codziennego https://czaskultury.pl/wp-content/uploads/2022/04/99-107_ALazar_WokolEtosuNowejSztukiJolantyBrachCzainy_CzasKultury_1_2022.pdf .
W Szkole Nauk Społecznych Instytutu Filozofii i Socjologii PAN prowadziła seminarium „Kobiecość i męskość w kulturze współczesnej”, które zaowocowało książką Od kobiety do mężczyzny i z powrotem: rozważania o płci w kulturze wydanej w 1997.