Scholz, Commentario inauguralis de Codice Cyprio et familia quam sistit pro summis in theologia honoribus rite impetrandis w: Curae criticae in historiam textus Evangeliorum: commentationibus duabus, Heidelberg 1820, s. 58.
Nomina sacra pisane są skrótami: ΑΝΟΣ dla ανθρωπος (człowiek), ΔΑΔ dla δαυιδ (Dawid), ΘΣ dla θεος (Bóg), ΙΣ dla Ιησους (Jezus), ΙΛΗΜ dla ιερουσαλημ (Jeruzalem), ΙΗΛ dla ισραηλ (Izrael), ΚΣ dla κυριος (Pan), ΜΗΡ dla μητηρ (matka), ΟΥΝΟΣ dla ουρανος (niebo), ΟΥΝΙΟΣ dla ουρανιος, ΠΗΡ dla πατηρ (ojciec), ΠΝΑ dla πνευμα (duch), ΠΝΙΚΟΣ dla πνευματικος (duchowy), ΣΡΙΑ dla σωτηρια (zbawienie), ΥΣ dla υιος (syn), ΧΣ dla χριστος (Chrystus)J.M.A. Scholz, Commentario inauguralis de Codice Cyprio et familia quam sistit pro summis in theologia honoribus rite impetrandis w: Curae criticae in historiam textus Evangeliorum: commentationibus duabus, Heidelberg 1820, s. 59.
Tekst Charakter tekstualny thumb|Tablice Kanonów Euzebiusza Grecki tekst kodeksu reprezentuje tekst bizantyński, z licznymi przedbizantyjskimi wariantami. Niektóre z nich są zgodne z tekstem aleksandryjskim. Należy do tekstualnej rodziny Π i obok kodeksu Kodeksu Petropolitańskiego jest najważniejszym przedstawicielem tej grupy. Grupa ta jest w bliskiej relacji do Kodeksu Aleksandryjskiego.