Tekst dzielony jest według rozdziałów (κεφαλαια), których numery umieszczono na marginesie, natomiast przed każdą z ksiąg biblijnych znajdowała się lista κεφαλαια (spis treści).
Kodeks jest szczególnie znany z noty marginalnej na końcu Listu do Tytusa:
Ἔγραψα καὶ ἐξεθέμην κατὰ δύναμιν στειχηρὸν τόδε τὸ τεῦχος Παύλου τοῦ ἀποστόλου πρὸς ἐγγραμμὸν καὶ εὐκατάλημπτον ἀνάγνωσιν… ἀντεβλήθη δὲ ἡ βίβλος πρὸς τὸ ἐν Καισαρίᾳ ἀντίγραφον τῆς βιβλιοθήκης τοῦ ἀγίου Παμφίλου χειρὶ γεγραμμένον αὑτοῦ.
Napisałem i zaprezentowałem, na ile to było możliwe, stychometrycznie ten oto egzemplarz Pawła Apostoła, w celu linijka po linijce i łatwo zrozumiałej lektury… a porównana została [ta] księga z odpisem znajdującym się w Cezarei, należącym do biblioteki św. Pamfila, napisanym jego ręką.
Tę samą notę zawierają niektóre ormiańskie rękopisy i podobną notę zawiera Kodeks Synajski w Księdze Ezdrasza. Nota ta jest traktowana jako pośredni dowód na recenzję Eutaliusza. O wartości kodeksu stanowią dwie rzeczy: stychometryczny styl oraz nota na końcu Listu do Tytusa.