Ryjonos borneański (Melogale everetti) – gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych (Mustelidae). Słabo poznany gatunek zamieszkujący Borneo, zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania Jedyne potwierdzone zapisy występowania ryjonosa borneańskiego pochodzą z Kinabalu i Crocker Range Park oraz graniczących z nimi regionów Penampang, Tambunan i Tuaran w Sabah w Malezji. Na Sarawak znany tylko z dowodów subfosylnych znalezionych w jaskiniach Niah.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisał brytyjski zoolog Oldfield Thomas w 1895 roku nadając mu nazwę Helictis everetti. Miejsce typowe odłowu holotypu, którego dostarczył w postaci dwóch skórek Alfred Hart Everett, autor określił na szczyt Kinabalu, w północnym Borneo, na wysokości około 4000 stóp (1219 m). Część autorów traktuje M. everetti jako podgatunek ryjonosa jawajskiego (M. orientalis) lub ryjonosa birmańskiego (M. personata). Takson monotypowy.
Etymologia Nazwa rodzajowa: rodzaj Meles Brisson, 1762, borsuk; gale – łasica. Epitet gatunkowy honoruje Alfreda Hart Everetta (1848-1898), angielskiego administratora na Sarawak w latach 1872-1890, przyrodnika i kolekcjonera, który dostarczył holotyp do Muzeum w Londynie.