Najwięcej braków jest w Ewangelii Łukasza.
Luki Mateusz 1,1–9,1; 12,1–44; 13,55–14,9; 15,20–31; 20,18–21,5; Marek 1,43–2,8; 2,23–3,5; 11,6–26; 14,54–15,5; 15,39–16,19; w Łukaszu – 24 luki Jan 3,5–14; 4,23–38; 5,18–38; 6,39–63; 7,28–8,10; 10,32–11,3; 12,14–25; 13,34–finRobert Waltz, Codex Boreelianus Fe (09), w: Encyclopedia of Textual Criticism, 2007..
Karty kodeksu, pojedyncze oraz podwójne, nie są ułożone w foliały. Tekst pisany jest w dwóch kolumnach na stronie, 19 (i więcej) linijek w kolumnie, wielką uncjałą. Litery Η, Μ, Ν i Π, mają kwadratowy kształt, podczas gdy litery Ε, Θ, Ο, Σ i Φ – okrągły. Litery Δ, Ε, Θ, Ο, a zwłaszcza Ψ w kształcie krzyża, noszą cechy późnej uncjały i przemawiają za późnym datowaniem kodeksu. Charakter pisma jest staranny i eleganckiJ. Heringa, Disputatio de Codice Boreeliano, nunc Rheno-Trajectino, ed. H. E. Vinke (Utrecht, 1843), s. 4.. Przed Ewangeliami znajdują się dekorowane nagłówki, ozdobne inicjały. Paleograficznie jest bliski dla Kodeksu Seideliańskiego I.