minuskuł 777 (Gregory-Aland). Minuskuł 2537 datowany jest na wiek XII-XIII (niektórzy sugerują XIV bądź XV).
Na końcu kodeksu zachowały się ślady po startym kolofonie. R.W. Allison ocenia, że należy go datować na XVI–XVIII wiek. Kolofon został wytarty na tyle starannie, że jego odczyt nie jest możliwy.
Tekst Grecki tekst kodeksu reprezentuje tekst aleksandryjski i wykazuje nadzwyczajną zgodność z Kodeksem Watykańskim. Stopień zgodności z Kodeksem Watykańskim jest prawie tak samo wysoki, jak Papirusu Bodmer XIV-XV z Kodeksem Watykańskim. W tekście brak jakichkolwiek bizantyńskich naleciałości. Ernest Cadman Colwell, amerykański krytyk tekstu i twórca tzw. „Claremont Profile Method” (metoda wielokrotnych wariantów), zauważył, że spośród 73 rzadkich wariantów Kodeksu Watykańskiego (w Ewangelii Marka), aż 46 znajduje się w kodeksie 2427.
Według Kurta i Barbary Alandów zgodny jest z tekstem bizantyjskim przeciwko „oryginalnemu” tylko 12 razy, 44 razy zgodny jest z tekstem bizantyjskim i oryginalnym jednocześnie, 102 razy wspiera tekst oryginalny przeciwko bizantyjskiemu, ponadto przekazuje 44 sobie właściwe warianty.