Do Albanii powrócił w 1942 i objął stanowisko dyrektora muzycznego Radia Tirana.
Po II wojnie światowej prowadził działalność koncertową w największych miastach Albanii, śpiewając głównie pieśni ludowe. W 1946 powstał w Tiranie Komitet Kultury i Sztuki, zajmujący się organizacją życia artystycznego w Albanii, a Guraziu wszedł w skład jego komisji muzycznej. W latach 1946-1950 kierował chórem w Korczy. Po utworzeniu w 1950 Filharmonii Albańskiej zaczął w niej pracę jako solista i nauczyciel śpiewu. W 1953 zagrał jedną z głównych ról w operze Rusałka Aleksandra Dargomyżskiego, wystawionej jako pierwsze dzieło operowe na scenie Teatru Opery i Baletu. Dwa lata później był reżyserem pierwszej opery albańskiej Agimi (Świt), skomponowanej przez Kristo Kono. Od 1961 poświęcił się głównie pracy pedagogicznej w Konserwatorium w Tiranie. a następnie w Instytucie Sztuk. thumb|250px|Grób Mihala Ciko i jego żony na cmentarzu Sharre Zmarł w 1986, został pochowany na cmentarzu Sharre w Tiranie. Za swoją działalność otrzymał tytuł Zasłużonego Artysty (alb. Artist i Merituar). Jego imię noszą ulice w Tiranie i w Korczy.
W życiu prywatnym był żonaty (żona Evanthi), jego syn Zhan Viktor Ciko (ur.