Po wojnie nastąpił okres szybkiego rozwoju kibucu. W latach 1949–1950 przybyły dwie grupy imigrantów z Włoch. Kibuc był bardzo popularny wśród członków młodzieżowego ruchu Ha-Szomer Ha-Cair, ale osiedlali się tutaj także ludzie dorośli. W latach 90. XX wieku kibuc znalazł się w kryzysie finansowym. Jego zadłużenie w bankach w 1997 wynosiło 100 milionów NIS. W 1998 kibuc znajdował się na krawędzi bankructwa. Podjęto wówczas decyzję o zleceniu zewnętrznego zarządzania sprawami ekonomicznymi kibucu. W następnych latach wdrożono kilka planów restrukturyzacyjnych i oszczędnościowych, dzięki czemu odzyskano stabilizację gospodarczą. W 2002 przeprowadzono prywatyzację. Obecnie kibuc rozwija się i posiada nowo wybudowane osiedle mieszkaniowe Maoz Achuzat Dani'el (hebr. אחוזת מעוז - דניאל), w którym znajdują się prywatne domy

Nazwa Nazwa kibucu została zaczerpnięta z Księgi Jozuego, od hebrajskiego słowa „rachmanut” oznaczającego „współczucie”.

Kultura i sport W kibucu znajduje się ośrodek kultury, biblioteka i amfiteatr pod gołym niebem. Z obiektów sportowych jest basen kąpielowy, centrum odnowy biologicznej, boisko do piłki nożnej.

Edukacja Kibuc utrzymuje przedszkole.