Wyprodukowano tylko jeden prototyp wozu, który przechodził próby w 2001 r. W 2003 roku przeszedł badania kwalifikacyjne. Nie uruchomiono produkcji seryjnej. Podobnie jak PZA Loara został przyjęty na stan Wojska Polskiego w pojedynczym egzemplarzu.
Podstawową różnicą w stosunku do seryjnych Żbików B było wyposażenia go w wysięgniki z optoelektroniczną głowicą obserwacyjną niemieckiej firmy , zamontowaną na wieży, pozwalającą na prowadzenie obserwacji i identyfikację sił przeciwnika na odległość do kilku-kilkunastu kilometrów w praktycznie każdych warunkach pogodowych oraz w nocy, a także stację radiolokacyjną (np. AN/PPS-5C) rozpoznania pola walki. Dodatkowo Żbik A otrzymał system transmisji danych, w tym terminal komputerowy, zamontowany na stanowisku dowódcy pojazdu. Elementem dodatkowo chroniącym przebywającą we wnętrzu załogę jest system ochrony wzroku przed promieniowaniem laserowym.