Marsz na Panipat W obozie Babur uzyskał od swoich szpiegów informację o opuszczeniu przez Ibrahima II na czele wielkiej armii miasta Delhi. W lutym 1526 roku, w momencie gdy Babur wtargnął już głęboko na ziemie Pendżabu i założył obóz w pobliżu Ambala, doszło do pierwszych potyczek. Przeciwnikiem były tu jednak oddziały Hamida Khana, gubernatora Hisar-i Firuza, miasta w obecnym indyjskim stanie Hariana. Babur wysłał do walki część armii pod wodzą swojego syna Humayuna. Walka była krótka i zakończyła się ucieczką wojsk Khana. W Hisar-i Faruza uciekinierzy zostali ponownie doścignięci i po raz drugi pokonani. W obu starciach straty przeciwnika wyniosły od 200 do 250 ludzi, z czego połowa była zabitych. Pozostali żołnierze wraz z ośmioma słoniami bojowymi dostali się do niewoli. W obozie na rozkaz Babura, wszyscy jeńcy zostali rozstrzelani z muszkietów lontowych. Ta egzekucja była czymś niespotykanym dotychczas w historii Indii i miała na celu odstraszenie przeciwnika.